biały hałas (biały szum) charakteryzuje się równą energią (głośnością) niezależnie od częstotliwości. Jeśli więc mierzyć amplitudę dźwięku pomiędzy 100 i 200 Hz, ten wycinek spektrum będzie miał taką samą amplitudę jak wycinek pomiędzy 3000 i 3100 Hz czy nawet 20,000 i 20,100 Hz. Biały hałas jest "jasny" i nie należy do szczególnie relaksujących, ale jest również bardzo efektywny w maskowaniu innych dźwięków. W pewnych okolicznościach może on również wywoływać halucynacje słuchowe.



różowy hałas posiada taką samą energię w każdej oktawie. Oznacza to, że głośność zmniejsza się logarytmicznie wraz z częstotliwością. Najczęściej różowy hałas otrzymuje się poprzez dolnoprzepustowe filtrowanie białego hałasu. Trzymając się porównania, różowy hałas będzie utrzymywał taką samą amplitudę pomiędzy 100 i 200 Hz jak i pomiędzy 200 i 400 Hz czy 10,000 i 20,000 Hz. Różowy hałas brzmi bardziej naturalnie niż biały (przypomina tryskającą wodę lub oceaniczny przypływ) i może okazać się całkiem relaksujący. W muzyce elektronicznej jest bardzo często używany do stworzenia nastroju, w urządzeniach elektronicznych do kalibracji (wiele korektorów i analizatorów spektrum dźwiękowego ma wbudowane generatory różowego hałasu).



czerwony hałas nie ma tak dokładnej definicji jak dwa powyższe. Charakteryzuje się bardzo niskim, basowym brzmieniem dającym złudzenie niskiego dudnienia - metra nadjeżdżającego z tunelu lub zepsutego klimatyzatora.



hałas diotyczny to termin odnoszący się do stereofonicznych właściwości sygnału hałasu. O hałasie diotycznym mówimy, kiedy ten sam dźwięk jest przedstawiony obydwu uszom. Hałas diotyczny może być albo tej samej fazie (synfazowy) lub w fazie odwróconej. Podczas odsłuchu na słuchawkach hałas synfazowy brzmi jak gdyby pochodził z wnętrza głowy. Odwrócony o 180 stopni hałas (w fazie odwróconej) brzmi jak gdyby znajdował się wokół głowy słuchacza.



Hałas dwudzielny to po prostu dwa różne, niezwiązane ze sobą sygnały hałasu docierające do każdego z uszu. W odróżnieniu od hałasu diotycznego brzmi on (subiektywnie rzecz jasna) bardziej stymulująco i interesująco.



Różne rodzaje hałasu mogą również wywoływać różnego rodzaju reakcje organizmu. Legendarne są już eksperymenty wielu formacji z dźwiękami, które spowodowałyby u publiczności ... konieczność oddania stolca (!). Niemniej jednak: jeśli celem jest wywołanie nudności, najbardziej efektywne jest użycie czysto cyfrowych dźwięków o bardzo niskiej częstotliwości; jeśli celem jest wywołanie strachu, poleca się stosowanie dźwięku alarmu o wysokiej częstotliwości; jeśli celem jest dezorientacja, użycie wielokrotnych rytmów asynchronicznych jest najlepszą metodą.


Paweł Frelik