Powiem krótko. „Black Eden" to jeden z najlepszych antymuzycznych albumów jakie słyszałem w przeciągu ostatnich lat. Dwuosobowa ENDURA pojawiła się znikąd, wydała na raz 3 albumy dla różnych wytwórni i po prostu zamieszała! Mroczny ambient i rytualna symfonika jakie wykonuje zespół po prostu porażają swoim klimatem, a przy tym nie są podobne do niczego innego! W otwierającym album „Satanas Ex Machina" dosłownie słychać bóle porodowe bestii, zaś nastepujące po nim przestrzennie spustoszony „The Left Hand of the Dead", monumentalnie deklamowany „The Devil’s Stars Burn Cold", etnoambientalny „When God Was A Snake", modlitewny „The Sun No Longer Sets Me Free" oraz złowieszczo marszowy „A Golden Heresy" wywołują taką gamę wrażeń, skojarzeń i dreszczy, że sama ich lista załatwiłaby problem zapełnienia numeru do końca. Miało być krótko, a ja i tak się rozpisałem. „Dziwne drzewa rosną po tamtej stronie Edenu" - to ENDURA. „Dziwne dźwięki rodzą się w ludzkiej głowie" - to tylko